Call Center Confidential

Note to readers:
Before you read this, make sure you've read this: clickmesoftly

Hindi ako makahinga.

Hindi ako mapakali.

Hindi rin ako makapagsalita.

Ganyan talaga ako kapag may katabi akong ubod ng guwapo.

Bumababa ang IQ points ko. Natatameme at nawawala ang pagka-Ms. Congeniality ko.

Eto kasing si Schoolboi. Hindi man lang sinabi sa amin na dyowa pala niya ang pinakaguwapong lalaking makakaharap ko sa buong buhay ko.

After we went shopping, nakipagkita kami sa BF ni Schoolboi sa Starbucks malapit sa G4 cinema.

"There he is..." sabi ni Schoolboi, pointing to a tall guy standing in front of Timezone.

OH. MY. GOD.

Dear readers, let me tell you, he took my breath away. He was REALLY REALLY (emphasis on REALLY) good-looking.

Alam niyo ba, pinagtitinginan siya ng mga tao sa paligid niya, badets and girls alike.

Siniko ako ni Slightly-Pokpok Rica, kasi parang nag-aalangan akong lumapit.

"Bakla, wag kang magpaka-demure, di bagay sayo!" bulong ng puta.

Pag lapit naming tatlo, pinakilala kami ni Schoolboi.

"Guys, si Pasha."

Pasha? Dehins ba pangalan ng aso yun? Nung ngumiti si Pasha, nabulag ako sa pearly-white teeth niya. Shining shimmering splendid.

Si Slightly-Pokpok Rica lumapit kay Pasha, kinuha ang kamay niya, at sinabing "Hello hello! I'm Rica!"

Tapos kiniss ni Slightly-Pokpok Rica ang kamay ni Pasha. Tapos nag-genuflect pa siya.

Natawa si Pasha at medyo nagblush, samantalang si Schoolboi naman hinila palayo si Slightly-Pokpok Rica.

Hindi pa rin ako makapagsalita. Pero slightly naka-smile naman ako kasi ayoko naman isipin niya na suplado ako.

"This is Bookie," pakilala ni Schoolboi.

"Hello," matipid kong sabi, naka-virginal smile pa rin.

Ngumiti si Pasha, nag-shake hands sa akin, at sumagot ng "Hello, I've heard so much about you."

Saaaaaaaabeh ba namaaaan?!?

At that point, nalaglag na yung matris ko and napatingin na lang ako kay Schoolboi.

Nag-explain si Schoolboi, "Kinukuwento ko kay Pasha na your write-ups in our class are my favorite."

Blush lang ang naisagot ko, habang naka-kagat labi, di makatingin ng diretso sa kanilang dalawa.

Sinira na naman ni Slightly-Pokpok Rica ang moment, "Bakla ang ganda mo pala pag-kinikilig. Para kang high school girl."

Tumawa silang tatlo. Tahimik pa rin akong nakangiti lang.

Sheeeet, bakit wala akong maisip na witty dialogue? Funny one-liners? Bakit tameme ako???

Nag-aya si Schoolboi na sumama kaming dalawa ni Slightly-Pokpok Rica mag-dinner.

Go naman agad ang pokpok.

"Basta gusto ko sa masarap na resto na pwede na akong mabusog sa P100!" ang demand niya.

"Ummm... I really don't feel like eating fastfood tonight, pero don't worry, sagot namin ang dinner," suhestiyon ni Schoolboi.

Tatanggi sana ako kasi nahihiya ako kaso tinignan ako ni Slightly-Pokpok Rica ng masama, mukhang mananaksak. Parang sinasabi niya sa akin na "Sige, sige lang, subukan mong tumanggi sa libre!"

Pagdating sa libre, papatay talaga siya.

Fifteen minutes later, nakaupo na kami sa Mesa sa Greenbelt 5.

Medyo nawawala na ang hiya ko kay Pasha. Nakakapagsalita na ako, and may mga hirit na rin ako na natatawa naman siya.

Shet, crush ko yata siya. No wait, mahal ko na siya. Siya na ang langit at lupa ko. He is the center of my solar system.

Nabura na si Schoolboi sa isip ko. Pasha forever and ever na ako. Kung sasabihin siguro sa akin ni Pasha na i-ki-kiss niya ako kung tatalon muna ako mula sa ibabaw ng RCBC building, gagawin ko at tatanungin ko pa siya ng "Ilang beses po?"

He's witty. He's funny. He's nice. He's got the face of an angel and the body of a supermodel.

He's... he's... perfect.

I think I was staring at him, across the table, daydreaming, while he talked about how much he really didn't like reading blogs.

Wait. Wait. Wait wait wait.

"Excuse me? What did you say?" I asked, hoping against hope that I misheard him.

He wiped his mouth, and then smiled kindly at me, with those rose-red lips, answering, "I just really don't like reading blogs. Why? Do you have one?"

I smiled... and said...

To be continued...

Living alone does have its perks.

Pwede akong maglakad ng hubad without fear of someone screaming in horror at the sight of all my naked flesh.

Pwede akong hindi maglinis ng ilang araw (or ilang linggo, kasi tamad talaga ako mag-linis ng bahay, some of my books are starting to grow fur).

Admittedly, a two-storey apartment, with two spacious rooms on the second floor; a sala, bathroom, small indoor kitchen, and a small laundry room at the back of the ground floor, is too much upkeep for one person.

The unit I'm renting can accommodate four people quite comfortably. For the price of a small studio apartment, I get to stay in a whole house.

Eh ang kaso, gusto ko sana ako lang talaga mag-isa. But then again, the rent is killing me.

So here I am, posting this entry, asking if there's anyone out there who needs a place closer to Makati.

My apartment is in Guadalupe Nuevo, a walk away from Sogo motel.

May tindahan ng chicken skin sa may kanto namin, at meron ding tatlong sari-sari store sa street ko.

And it's a very safe place. Never pa akong nahoholdap dun. Although, madalas akong sinusutsutan ng mga callboy na umaaligid sa kabilang street.

The rent is reasonable, believe me. If you're interested, shoot me an email at akosicallboi@gmail.com.

Ummm... and btw, I'm only accepting male housemates.

Last month, a friend of mine (thanks Jules!) referred my blog to this magazine and one thing led to another and...

well... here's the finished product!

It's in this month's Connect magazine, and please don't ask me where you can get a copy. If you work in a call center, then most likely your HR might be able to help you out.

I think it's for free.

Anyway, nung nabasa ko yung article, I realized I sounded so... so... so positive about my work.

Well, I guess I couldn't help it.

There was this HR girl watching over the interview, probably making sure I don't put my foot in my mouth.

You can read the article from my picture gallery.

Hope you like it!

The other week, binisita namin ng team ko ang favorite kong couple na si Clang and Ed sa school nila na MIHCA (Magsaysay Institute of Hospitality and Culinary Arts).

Sabi kasi nila, it's a little known secret na may super sarap na buffet sa school nila pagdating ng 6pm everyday.

Delicious food na eat-all-you-can! For P180 lang!!! I'm like so there di ba?

This is Clang. She's taking up baking. Siya rin ang nag-convince sa akin na sumimba paminsan-minsan sa Every Nation sa may Bonifacio High. Aaminin ko kaya lang ako sumasama eh dahil aircon yung place at may concert everyday. Plus, may mga artista pa! Haay, dehins talaga ako religious eh.

At ito naman si Ed. Di ko alam ang pangalan ng course niya, basta magaling siyang magluto ng ulam.

Sa pic na ito, mukha akong pissed off kasi ginagamit ni Ed ang certain areas ng kamay ko as a point of comparison on how to figure out the texture of rare to well-done steaks. Alam kong mukhang pork ako pero pati ba naman consistency ng pork nakuha ko rin?

Tama nga sina Clang and Ed; walang katao-tao sa dining area ng school nila. Surprising dahil ang mura na nga ng food, ang sarap pa.

Siyempre pa, meron kaming surprise kina Clang and Ed. Gumawa kami ng poster na may drawing ng lechon, picture nilang dalawa, at ang linyang "Ed and Clang Patikim ng Cooking Niyo".

Ito ang buffet area at ang mga student chefs na handang magbigay ng ligaya sa amin.

Ito yung bow-tie salad something na masarap. Nag-uwi pa nga ako ng isang balot nito eh, nilagay ko sa bulsa ko. Walang biro. I wish I were kidding, pero hindi eh. Ganun talaga ako katakaw.

Ito na yata ang pinakamasarap na rice na natikman ko. Dehins na kelangan ng ulam. Kahit nga yung supervisor kong si Rhoda Bektas nagustuhan ito eh.

At isa ring naging paborito namin eh ang potatoes na ito. Sabi ni Ed, kelangan daw expert ka sa pag-hiwa ng patatas dahil apparently, seven or nine-sides ang shape nito. I think he mentioned na kelangan daw makahiwa ka ng fifty potatoes na ganitong shape para makapasa sa Knife Work. Di ako pwede diyan, wala akong alam sa mga hiwa-hiwa na yan.

Ang steamed salmon na binalot sa parchment paper. Dehins ko masyado feel ang fish eh. It's like malansa you know. But not this fish, masarap naman siya. Honga pala, hindi nakakain ang paper ha. Wag niyong gayahin ang mga pagkakamali ko sa buhay.

Ang lambot ng beef! Sing-lambot ng paa ko matapos ma-foot scrub!

Here's a picture of Clang while in her class. Alam niyo ba, lahat ng students dito, binigyan nila ng Crocs na sandals? Shushality di ba?

Here's a shot of Clang na nang-i-inggit.

And showing off their ref na punung-puno ng butter. Langit ba ang lugar na ito???

Ang sweet ni Clang, she kept sneaking food out of her class to give to us. Para lang kaming mga yagit na naghihintay at nakatingin sa bintana.

Kita niyo ba yan? Yan ang mga finished products nila. According kay Clang and Ed, madalas, pinapatapon sa kanila ang mga extra food kung walang gustong mag-uwi sa kanila. Sabi ko kay Clang, pwede ba akong mag-apply na basurero sa school nila. Akala niya nagbibiro ako.

Ito yung mga ibang student chefs, kasama naming kumakain.

Be honest. Kamukha ko ba siya?

Dito sa MIHCA, sila-sila rin ang nagtitikiman... ...ng mga niluto nila.

Natuwa ako sa hat or toque nila kaya humingi ako. Mukha raw akong Santo Papa.

At ito naman ang niluto ni Chef Ed na Banana Flambe. It was the best! Si supervisor Rhoda Bektas, inubos yung mga whipped cream naming lahat. Takaw.

Pero hindi lang yan ang mga masasarap na dessert sa school nila.

Ito pa:

At ito naman ang bigay niya sa akin for take-out:

Buti na lang I've quit my diet.

Honestly, na-gi-guilty ako kapag hindi ako nakakapag-post ng madalas.

So I thought it would be a good thing if I shared with you the blogs that I love so you can check them out during the times na tag-tuyot sa posts dito sa blog ko.

1) Our Awesome Planet

"ourawesomeplanet.com"

The blogger dubs it as "Your Ultimate Guide To Awesome Philippines: Slice of Manila's Hidden Places. Food and Travel Secrets through Word-Of-Mouth. Shared through our Awesome Family Adventures."

I love to travel and eat good food. Kaso, alam niyo naman ang budget natin di ba? So, instead na gumastos ako, ginugutom ko na lang ang sarili ko sa mga pictures sa blog ni Mr. Anton Diaz.

Ever since I read about Kubli Springs sa blog niya, I've dreamt of spending my birthday there.

Imagine having dinner in the middle of the forest, feet plunged in cold, spring water, and eating risotto and grilled chicken.

Mr. Diaz also reviews restos and tells us about their specialty dishes.

Last birthday ko, I emailed him to ask for some suggestions on what places would be nice to rent out in Tagaytay. I was pleasantly surprised when he replied immediately and with so many suggestions! He was sooo helpful.

If you love to travel and eat good food, you'll definitely love this blog.

2) Hay!Men! Ang Blog Ng Mga Tunay Na Lalake!

"tunaynalalake.blogspot.com"

Kalokang blog. Hindi ko alam kung sino ang writer nito, pero balita ko they're composed of several men.

Ang ginagawa nila, dini-distinguish nila kung ano or sino ang tunay na lalake at hindi.

It's totally hilarious, sometimes bordering on blasphemous.

One sample entry of theirs claims that musicians are "Di Tunay Na Lalake".

Dahil according to them:

"Ang Tunay Na Lalake ay hindi matutuwa pag nakakita siya ng maraming-maraming nota.

Bukod dito, ang pagtipa at pagkapa ng mga nota ay gawain lamang ng mga Di Tunay Na Lalake."

And lastly, my favorite blog of all:

3) Mandaya Moore

"mandayamoore-orlis.blogspot.com"

Ang bayot sa bukid na blogger.

He writes about his friends, his extremely colorful lovelife, and other rural topics.

Provincial life has never been funnier.

Si Mandaya actually ang idol ko sa pagsusulat. Gusto ko ang simpleng style ng pagsusulat niya. At nanalo na siya ng mga awards ha!

Plus, parang ang super fun kasama ng barkada niya.

Tignan niyo:

Meron siya dating dyowa, si Kulot, kaso hiwalay na sila. After Kulot, si Babe in the City and Babe in the Farm ang mga naging lovers niya. Pero di rin nagtagal.

Ngayon... eto na ang bago niya:

Si Scout Ranger!

And he also writes about the misadventures of his friends, katulad nitong friend niyang si Red. Na nagpaturok ng ilong, sa isang "Doc Rey" na tinurukan lang siya sa living room ng bahay niya.

Scary di ba?