ay ginawa niyang ganito:

ito pa:

at ito:

.
.
.
.
.
.
.
Ang tanong: Alin ang best look?

Walang Magawa si Potchi... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Ito si Lionel. Isa siyang reader and a friend of mine from Peoplesupport Cebu.

Nagpunta ang mga friends ni Lionel dito sa Peoplesupport Manila para mag-calls for one day. For one day lang talaga, promise.

Ito sila:

May padalang regalo si Lionel sa akin, pinadala niya kay Gerry. Si Gerry yung naka-clear glasses sa pic. Cute siya noh? Akala ko siya ang pasalubong sa akin ni Lionel.

Ito pala ang padala ni Lionel:

Salamat, Lionel, salamat.

Nahilo ako sa taba, nanilaw ang mata ko sa cholesterol, pero salamat pa rin.

I love you, pare.

P.S.

Nagulat din ako sa laki ng picture na in-upload ko. Testing lang yan, dear readers.

Patayin Sa Taba Si Bookie... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

This is Renz.

Renz has a secret.

It's a big one. As in.

Ayaw niyang malaman ng ibang tao.

Nahihiya kasi siya eh.

Di daw niya alam kung paano mag-react sa secret niya.

Last Sunday night, he asked help from his friends.

Ito ang reaction nila sa secret ni Renz:

Ano ang secret ni Renz?

It's definitely not his hair product.

Abangan sa susunod na entry...

Ang Text Message... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Sa Paranaque siya nakatira kaya go kaming lahat dahil malapit lang naman.

From left to right: Si Baler, Ako, at ang mabentang si Renz.

Si Roma Amor at ako. Para kaming mag-kapatid, di ba? Parehong... sexy. Phone niya ang gamit namin pam-picture. Sensya na kayo sa quality ha? Nokia 3210 lang kasi model niya.

Kasama rin namin si Mai-Mai. Remember yung tiyan na pinakita ko sa isang entry ko? Yung malaki tapos may hiwa sa gitna? Yung nakakapangilabot? Kaniya yun.

Sa Paranaque, nakakita pa sila ng isang driver na kamukha ko raw.

I can definitely see the resemblance.

Simpleng food lang ang kinain namin. Simple pero ubod ng sarap.

Sinigang na isdang galunggong. Pagkatapos i-sigang, pinirito rin nila. Ewan ko kung bakit. In fairness, masarap naman ang kinalabasan.

Nag-gawa din sila ng itlog na pula na may sibuyas at kamatis.

Tsaka adobong manok for breakfast and lunch the next day.

Simple food, pero super sarap. Galing ni Roma magluto. Paborito ko nga yung lagi niyang baon na adobo sa opis eh, puro taba lang ang rekado. Malinamnam na nakakahilo, tsong!

Anyway, nagsimula na kaming kumain sa lamesa.

Habang kumakain, napapansin ko na parang dumadausdos pababa ang monobloc chair na inuupuan ko.

Di ko naman pinansin, kasi, bagong floorwax yung sahig, tsaka luma na yung upuan.

So kain lang ako ng kain, dagdag ng dagdag ng food sa plate ko.

Sa pampitong subo ko, the inevitable happened.

Lumagapak ako ng pabukaka sa sahig. Natamaan ng paa ko ang lamesa at muntik na itong matumba.

Ako naman, naka-bisaklat sa sahig, hawak-hawak ang pinggan ko, at nababalutan ng kanin, galunggong, at kamatis ang katawan at mukha.

Natigilan ang mga kasamahan ko, nakatingin sa akin.

Ako naman, hiyang-hiya. Super. Tapos, ang lagay pa, di ako makabangon kasi awkward ang pagkakabagsak ko.

Napansin ko na tumalikod si Baler, pinipigil ang tawa sa mukha.

Si Roma naman, nakatingin lang sa akin, pero kita ko ang mga kamay niya na nangangating kunin ang cellphone niya at kunan ako ng picture habang nakahigang parang butete sa sahig.

Si Renz, napabangon sa kama. Tahimik at nag-aalinlangang lumapit sa akin.

At si Mai-Mai?

Ayan, nung natabig ko yung lamesa, iniligtas niya agad ang pinggan niya at baso.

At walang kiber na itinuloy ang pagkain.

Di ko napigilan ang sarili ko, napatawa na ako ng malakas.

Lalo na ng makita ko ang kalat na nagawa ko at ang nangyari sa upuan:

Ito pa:

Sa mga ganitong bagay talaga, ang magagawa mo na lang ay tumawa, di ba?

Pero dahil sa pag-ka-kiber ni Mai-Mai sa akin nung nalaglag ako, sinabi ko sa kaniyang gaganti ako pag tulog na siya.

Look at this:

Ang Monobloc at Ako... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

This is the fictional conversation that's going on in my head:

"Kumain ka na ba, Bookie?" tanong ni Clang.

Sumisinghot pa ako, "Hindi pa po."

"May dala akong apple-lemon crumble cake for you!" sabi niya, sabay labas ng higanteng tupperware na may lamang apple-lemon crumble cake for me.

"Yey!" sabi ko, pumapalakpak.

Habang ngumunguya, titingin ako kay Clang, "Birthday mo bukas."

"I know," sagot niya, nakangiti.

"Wala akong perang pang-regalo," sabi ko, malungkot ang boses, "Pwede mo bang hintayin ang akinse?"

"Wag mo isipin yun," sagot niya, habang kinukuha ako ng tubig, "Basta ubusin mo yan."

"Gusto mo i-prito ko na lang yung taba ni Gian tapos ihanda ko sa mga bisita mo?" tanong ko.

She puts her finger on her chin and thinks for a second, "Hmmmm, wag na lang. Maybe next time."

I think again, and then ask her, "Gusto mo patabain ko si Potchi tapos asar-asarin natin siya na di na niya kamukha si Anne Curtis?"

She laughs, "That would be too cruel."

I am silent for a moment, and then, "Wala talaga ako ma-regalo sayo eh."

She smiles, "Basta ubusin mo yang cake mo."

.
.
.
.
.
.

Wala talaga akong pera ngayon, Clang. Alam mo naman, end of month, bayaran ng renta sa haunted apartment ko. Pero if I did have money, I'd probably buy you flowers.

Happy birthday, Clang! I hope you know na mahal ka ng maraming tao, lalo na ako. Tulad ng matabang si Gian at ng supermowdel na si Potchi.

Happy Happy Joy Joy... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Dear beautiful readers,

This is quite a long email from a fan but I hope you'll read it through. It's really quite... interesting, ahehehe. I loved reading it and I hope you do, too. Plus, I'm curious as to what advise you would give to him.

Read on....

- bookie -

• *************************

hi bookie!

I don’t know if I need your advice, the advice of your most ‘expert’ friends or I just want someone to listen. Ewan ko. I’ve been reading your blog from the oldest entries up until the latest ones just to get through my shift on the 5th floor. Ang galing mo talaga, bookie! I want to tell you that personally kaso I’m easily intimidated with people that have a strong persona or loud voice, ehehe. Anyway, napapagod na kasi ako sa office and what’s worse is kahit mababait ang officemates ko (which is the normal excuse why some of us can’t leave) I never really had close ones kaya it really doesn’t help (no offense po, iba lang kasi yung mabait sila and at the same time kaibigang matalik mo rin and that their feelings would truly matter to you if ever you decide to leave). Kaya yun your blog is like a bible to me. Para bang isa na sa mga tools ko na binubuksan eh yung URL mo. So yun nga, in the end, I’m still the bored boring loner na gusto pa ring umalis. I’m hanging by the thread and slowly slipping away. Malamang kilala mo ako. I’m the ugly / loner ‘TE agent (yes bookie, pareho tayong may self-esteem problem, kidding!) na nasa sulok palagi. I think napagkamalan din akong in-the-closet but I’m not. I just don’t talk much kaya people think I was.

Ang haba ng opening ko no? Ang daming satsat. The thing is, medyo hardcore ang sasabihin ko, so I want you to at least feel familiar with me, kahit konti. Bakit ‘medyo’ hardcore? Read along.

It’s about this cute guy I saw in a social networking site (not the one you always mention on your blog {although, I’m a member of that too!} G4M ata or gayromeo yung madalas mong i-mention, ewan ko). He sent me a message replying to a message I’ve sent him weeks ago. He gave his number. Excited naman ako. Katatapos ko lang sabihin, through text, sa isang guy na na-meet ko sa G4M (at na-EB ko sa glorietta) na ayoko munang makipag-relasyon kasi natatakot pa akong makipagrelasyon (na totoo naman) pero ang dahilan talaga eh alang spark. Ayoko maniwala sa spark noon pero parang totoo pala. Ehehe. Pero pagkatapos na pagkatapos noon eh inimail ko agad si cute guy! Ang sama no? naging choosy pa ako eh ang pangit ko naman. (ang sama ko talaga, shet!) eh gusto ko yung isa eh. And so we decided to meet.

This is the second time na nakipagmeet ako using a dating site. 1st was with G4M guy, 2nd was this cute guy from another site. Nagdecide kami magmeet sa place ko sa vito cruz after ko magwork. Dayoff niya so masaya! Up until then at least.

Nung nagkita kami. Casual. Usap. Lunch. The works! Nanood kami ng corny dvd tapos, nacornihan kami. We decided to sleep. Na syempre hindi naman talaga sleep.

When we were doing the foreplay. Sobrang aggressive ko. Hindi ko akalain. Kasi ang alam ko as gayromeo account ko ‘more bottom’ ang nilagay ko. Yun ang lagi kong naiimagine kapag naghahanap na ako ng tipo ko. yung submissive ako. Now, Before I tell you the rest of the story please be reminded that I’m a virgin. The last intimate thing I did was French kiss with a US marine at Cebu on December 1, 2007 na may ka-live in na hooker (biro mo? mangaagaw lang ako sa hooker pa. ehehehe!). So parang kailangnan ko na talaga. Ahahaha! So balik tayo dun sa sobrang aggressive part. Yun na, hindi sya makahinga. Nakahiga kasi sya eh. Nadaganan ko ata masyado. Ginawa ko agad yung gusto kong gawin. Ang kumain ng Hungarian. Muwahaha! Sobrang ang tagal kong gusto gawin yun na I want him to finish right there, at that position. Pero he gave me a signal to slow down, ayaw niyang matapos agad. When he was about to give me a ‘head’. That bad thing happened. Let’s put it this way… my genitals failed me. Kaya ko sabing ‘medyo’ kanina kasi we never really finished.

I don’t know what happened, bookie. I liked him. I know he tried his best pero wala talagang ‘sale’. Ehehe. After minutes. Nakita ko sa kanya ang disappointed look. Ang tagal kong inantay yun. Bakit ganun? Ewan ko. Aargh! I tried to ask myself anung rason. Here are the possibilities:

1. 24 hours na akong gising before we did it. I’ve asked a healthy hetero-guy. He said he still could do it kung merong available. Well, he’s a guy and I’m gay, he’s healthy and I smoke 7 cigs a shift as my food. You judge. Tanungin mo nga gay friends mo. What’s their take on this?

2. Mahiyain ako. That’s my nature. Most or the time I couldn’t even urinate at the urinal. Kailangan sa cubicle, otherwise, hindi talaga ako makakaihi. Hindi ko pa ata kayang maging hubad sa harap ng tao. Anu pang ikakahiya ko eh hubo’t hubad nako nun. Shet.

3. I’m neurotic. A bit. Just my own diagnosis. I tend to think of my problems more and more. I would tend to have both daydreams and nightmares of one specific frustration. Like the recent one I’ve been telling my friends. I lie awake (and when I say lie awake I MEAN lie awake, no moving-out-of-bed-stuff) for more that six hours thinking when will I be able to buy my dream PC. That same early morning after I fell asleep I had a nightmare that I was being robbed-off my ‘dream’ PC and I woke up screaming and sweaty. Ayaw na talaga akong patulugin ng mga frustrations ko, and that's just one of 'em. Sabi nila when you’re doing the deed, focus on the pleasure, don’t think of anything else. Hindi ko ata kaya. From the way I’m itemizing these possibilities, you can bet I’m still neurotic about what happened and OC too!

4. A best friend of mine said: ‘you need to focus on your pleasure first’ sex is not just about the other but it’s about you too. Medyo tama sya because I was only focusing on his pleasure then. Ni hindi ko nga inimagine kung ano ang gagawin nya sakin eh.

5. Another friend told me that it’s about trust. Being that I’m a shy guy, I need to build trust through long-term relationships before I do it. Sa pagkakakilala nya raw sakin I’m not the type daw na mag-oopen up agad socially, maybe it applies to my sexual life as well. We need to take it slow, parang ganuna ata. I really can’t tell ‘cause it’s my first.

6. Baka naman lalaki ako at gusto ko talaga ng tahong… eeew (NO,NO,NO! Ayoko!)

7. O baka naman ‘Madonna Whore’ syndrome. Yung tipong hinahangaan mo lang kasi ang gwapo, ang ganda ng katawan pero sobrang nirerespeto mo na ayaw mong bastusin. Imposible… sinubo ko na yung Hungarian eh anu pang respeto dun. Ehehehe.

8. O baka baog ako. Hindi ko ata kaya tanggapin ‘to.

Ang daming possibleng dahilan at lahat naglalaro sa isip ko ngayon. I was lucky that he is willing to stay with me ‘till we work it out. As of the meantime nagpipigil muna ako hanggang magkita kami ulit. Baka kailangan ko lang ma-excite. Ang daming kong sinabing dahilan na baka nasagot ko na ang sarili kong tanong pero, your opinion would still matter to me bookie. Kahit hindi kita nakakausap sa ops.

Send me a message with your answer!

Cheers!

Kalungkutan101

Dear Kalungkutan101,

First of all, let me tell you that I really enjoyed reading your letter. It was... refreshing, to say the least.

Ang haba ng email mo, marse. I definitely sense the neuroses and OC-ness in you.

I won't try to guess who you are sa team natin, pero I have a vague idea na.

Anyway, in regards to your failure to "raise the flag", something you wrote kinda struck me as the possible reason for it.

Marami kang reasons na na-propose pero I think they are just the footnotes of the real problem.

Sabi mo di ba you're more of a bottom, and that you sincerely like being submissive and being dominated.

Don't you get it?

Maybe you don't like being "serviced"?

Kumbaga, ang gusto mo, ikaw ang kumakain, at ayaw mo ng ikaw ang kinakain.

Gets?

I've known homosexuals na ganoon ang trip. Gusto nila, sila ang lumuluhod at sumasamba, dehins nila trip ang reciprocation. They're all about the worshipping.

And almost all of them are submissive bottoms.

Don't quote me on this, but I have a feeling that submissive bottoms like the idea that they are the "females" in the bedroom, and their fantasy is na straight ang guy na dino-do nila. And as we all know, no straight guy would ever eat a meaty banana.

It kinda screws up the "straight-guy fantasy" if your partner suddenly exhibits signs na mas hayok pa siya sa nota kesa sa iyo, di ba? Maybe that's the reason na hindi tumayo ang sagisag ng iyong laman. Baka na-off ka.

Pero again, don't quote me on that. That's just a theory of mine.

I'm sure there are others out there that are even weirder.

Let's see what the readers have to say.

Readers, care to comment?

Love, lust, and lechon,

- bookie -
akosicallboi@gmail.com

The Erect Effect... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Di talaga ako mahilig eh. Pero last Saturday, pinakanta ko ang atay ko sa dami ng alak na ininom ko.

As soon as we ended our shift at 1am, dumiretso na kami sa Top Grill sa Jupiter Ave. for our teammate Matchan's birthday inuman.

undas1

Nakapunta na ba kayo dun? Ok siya, hindi siya posh pero malinis naman at reasonable naman ang prices.

Nakailang pitcher kami ng Mai Tai. Syempre pa, laseng-laseng na ang kinalabasan namin.

undas4

Ito yung birthday girl. Di ko na maalala kung bakit ganito ang itsura niya sa pic. I think she was asking for more beer.

undas2

Ito si Mai, isang ka-teammate. Nakakadalawang bote pa lang siya ng beer, nagwawala na. Umaakyat sa upuan at sumasayaw.

After ng Top Grill, around 6am, at gumagapang na sa sahig ang mga babaeng ka-team namin, dumiretso na kami sa Cavite, para naman sa birthday party ng anak isa sa ka-team namin.

Bumabagyo pa noon ha, ganoon kami katakaw sa pagkain. Kahit may bagyo, lulusong kami basta may lafang.

undas5

Dahil pagod kami, pag dating namin sa bahay nila, na-borlogs muna kami.

Ang bait nga ng hostess namin na si Baler eh. Sabi niya, "Sige, matulog muna kayo, gigisingin ko na lang kayo pag may pagkain na."

Para lang kaming mga pinapatabang baboy. Pagkakain, tulog uli.

undas6

undas8

undas7

Ito ang tiyan ni Mai. Proud siya diyan. Pinaghirapan niyang ma-attain yan.

Around 6pm, balik Makati na naman kami. May isa pa kasing party eh. This time, sa penthouse ng BSA Towers sa may Ayala, at 8pm.

undasA

Sushality ang party. May open bar by Sober Club.

undas9

undas10

undas20

Ganda pa ng view!!

They had the best drinks ever! Ang tsalap!

undas11

Ang tsalap din ng bartender!

undas12

Merong pa-effect yung bartender na drink na i-squeeze yung drink sa mouth mo, tapos...

undas13

Sisindihan ng lighter! Galing!

undas14

Binalak talaga ng cutie na bartender na lasingin ang mga girls.

undas

Natalo ako sa isang drinking game, kaya ang parusa: uminom ng isang tabo ng liquor! Twenty seconds after doing this, dumiretso ako sa banyo at nag-suka. Yuckers ever.

undas21

At dahil cute ang bartender, maraming girls ang nagparamdam sa kaniya.

undas15

undas16

undas17

undas19

Best party ever!

From 1am to 12am... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

"Pwede mo ba akong samahan mag-yosi?" ang tanong niya sa akin, nakatayo sa may tagiliran ko.

I didn't need to look at him to know who he was. I easily recognized his voice, plus, alam ko ang pabango niya. Benetton Cold. One of my favorite scents.

We haven't talked in quite a while, and now inaaya niya akong mag-yosi. Weird.

"You don't smoke," ang sagot ko, nakatingin pa rin sa monitor ko, not looking at him.

He laughed a little, and said, "I know. Pero I like to pretend I do."

Aaminin ko, my heart stopped the second na nabosesan ko siya. He has that effect on me.

Thirty seconds later, nasa yosi area na kami.

Malamig sa yosi area, parang mas malamig pa kesa sa loob ng office. Malakas kasi ang hangin. O baka dahil magpapasko na. O baka naman dahil kabado lang ako.

Nagsindi ako ng yosi ko.

"Nagyoyosi ka pa rin pala," sabi niya.

Bumuga ako ng usok, "Pag natetense lang."

Tumawa siya, "So tense ka ngayon?"

Tumango ako.

"Bakit?" tanong niya.

Tumingin ako sa kaniya, "Dahil sa iyo."

Natahimik siya.

After a moment, nagsalita siya, "Bakit ka ba galit sa akin, Books?"

Hindi ako sumagot. Nakatingin ako sa Buendia, pinapanood ang mga nagmamarathon ng madaling-araw sa kalsada. Iniisip ko kung nararamdaman din nila ang lamig na nararamdaman ko ngayon.

Kinalabit niya ako, "Huy. Bakit ka galit sa akin?"

Nagkibit-balikat ako, "Hindi ko alam eh."

Huminga siya ng malalim, at humalukipkip, "I don't like us not talking."

"Ako rin," sagot ko, pero sa isip ko, sana di ko na lang sinabi yun.

"Galit ka ba talaga?" tanong niya.

Umiling ako, "Hindi."

"Eh bakit ganito na tayo?"

Ilang beses kong pinaraktis sa ulo ko ang mga linyang sasabihin ko sa kaniya kapag nagkaroon ako ng pagkakataon na makausap siya. Alam na alam ko ang dapat kong sabihin. Memorado ko na ang bawat syllable na dapat mamutawi sa bibig ko, ang mga kilos ng mga kamay ko for emphasis. Pero ngayong kaharap ko na siya, di ko magawa. Di ko magawang sabihin sa kaniya na kulang ang mga salitang pwede kong sabihin para i-explain sa kaniya ang nararamdaman ko.

Gusto kong sabihin sa kaniya na kulang ang lahat para sa akin. Pero di naman niya kasalanan yun eh. Tanga lang talaga ako.

Wala talaga akong masabi sa kaniya. Kasi nahihiya ako. Kaya mas maganda nang magkunyari akong galit kesa sa aminin ang totoo.

"Miss na ki-"

Pero bago pa niya natapos ang sasabihin niya, binuksan ko na ang pinto ng yosi area, at nagmadaling lumabas.

I didn't want to hear that from him. Anything but that.

Hindi siya sumunod sa akin. Hindi niya ako pinigilan.
.
.
.
.
.
.

"In the end, we will remember not the words of our enemies, but the silence of our friends."

- Martin Luther King Jr.

Isang Eksena Sa Yosi Area... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

May I be honest?

I haven't been blogging lately because... well... because I don't know what to write.

I haven't been inspired to write anything for the past couple of weeks.

Sa totoo lang ang hirap mag-isip ng isusulat.

I don't know what's wrong with me.

My friend Aubrey says it's because na-pepressure daw ako sa mga readers ko.

Sabi ni Ina Magenta, "Baka constipated ka lang. Uminom ka ng Dulcolax."

Sabi ni Schoolboi, "Don't worry. It will pass."

Sabi ni Pasha, "I hate that I'm so busy that we can't hangout. Am on my way to a photoshoot."

Bantayan niyo nga pala commercial ni Pasha, Nestea Iced Tea. May hawak daw siyang bola. Kung kaninong bola, di ko alam.

Anyway, ayun nga, hindi ako inspired magsulat lately.

Wala bang chismis sa office lately, you ask? Meron, actually.

Andami. Kadalasan nga, tungkol sa isang ka-team ko. Matagal ko na siyang gustong i-blog.

Kakaibang karakter eh. Sarap upakan. Sarap tapakan. Nagbabasa rin siya ng blog ko. Kaya ikaw, kung binabasa mo ito ngayon, ikaw nga ang pinapatamaan ko. IKAW.

Siguro, na-sense ng mga friends ko na si Baker Clang and Chef Ed na medyo depressed ako kaya inaya nila akong lumabas kahapon. Parang blowout na rin ang nangyari kasi natanggap silang pareho sa Marriot Hotel. Woohooo! Congrats!!

First, nilibre nila ako sa Brother's Burgers.

Tapos nanood kami ng sine. 500 Days of Summer.

It was really nice. You guys should go and see it.

After the movie, nilibre naman nila ako sa Red Mango, sa Greenbelt 3 cinema.

I wasn't a big fan of frozen yogurt before I tried Red Mango.

They have lots of toppings to choose from. You can choose up to a maximum of 5.

I loved it! Super yum! And not that expensive. Plus, di ba healthy naman ang yogurt?

You also get an awesome view of Greenbelt 5.

Anyway, mabalik tayo sa problema ko.

I'm really having trouble writing lately.

Kasi naman, pag-dating sa office, wala na ako sa mood magsulat.

Siguro kelangan ko na talagang bumili ng laptop.

Madalas kasi sa bahay ako nagakakaroon ng ideas na isulat eh.

Especially pag nakaupo ako sa kubeta. Sooobrang inspired ako.

In any case, dear readers, do you have any suggestions kung anung pwede kong isulat?

I'm open to anything, kahit R-18.

Tuyo Na Ang Batis Ko... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Nagbublush ako ngayon.

Nakita ko yung mahal ko kanina eh.

Tawagin natin siyang si Noodles.

In my head, Noodles ang tawag ko sa kaniya kasi, kahit araw-araw, pwede ko siyang kainin.

But wag niyong isipin na pervert ako ha.

My love for him is pure, hehehe. With a dash of umami.

I just want to emphasize how yummy he is. Although next to impossible na maging kami, I can't help but dream about him every night.

Kanina, napadaan ako sa may likod ng station niya. Pinagmasdan ko ng slight yung batok niya. Batok pa lang, nanlalambot na ako. Naramdaman niyo na ba ang ganun?

Plus, his eyes are so intensely black, black as midnight na brownout pa, tapos naka-blindfold ka. Ganun ka-black.

Everytime nakikita ko siya, may soundtrack na biglang tumutugtog sa utak ko: "We Could Be In Love" ni Lea Salonga at Brad Kane na na-link dati kay Donita Rose. Si Brad Kane ang na-link ha, hindi si Lea. Everytime makita ko siya, I have to bite my lower lip to stop myself from giggling like a schoolgirl. Pero di ko mapigilang ngumiti. Corny noh?

Tapos pa, itong si Noodles, mapanukso. Mahilig magsuot ng puke-shirt.

Yes, pooh-keh shirt. Katulad rin siya ng puke-shorts na sobrang igsi, kaso, sa puke-shirt, ang mga sleeves ang mega-short.

Kaya naman kitang-kita ang biceps niya. Ang biceps niya na feeling ko ay siyang magliligtas sa mga biktima ni Ondoy, magsosolb sa world hunger, at tatapos sa economic recession ng Estados Unidos. Mga kaibigan, nasa kaniya na ang Pambansang Biceps.

Pero hindi naman puro physical aspects ni Noodles ang dahilan kung bakit minahal ko siya.

Mabait siya. Matalino. At very funny.

Lahat na nasa kaniya. Kaya ayan, minahal ko siya. Tangina niya eh.

Ano bang problema ko?

Dyowa si Noodles ng ka-barkada ko eh.

At sabi nga ni Mark Anthony Fernandez sa 1995 film na Pare Ko, "Walang nagsusulutan sa barkada, tsong!"
.
.
.
.
UPDATE: Binasa ko ulit tong sinulat ko, and shet na malagket, ang senti ko talaga pag si Noodles ang topic. Tangina niya talaga eh. Sorry ha. Next time, di na ako mag-emo, promise.

Ni Yao De Ai... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

The guy above added me up in Facebook.

Recently, I've had a handful of people add me up whom I don't personally know.

If I don't know the person, I usually send them a message, asking them politely if we know each other. Please don't think na nagpapakasuplado or feeling ako. I just really want to keep track of who I have listed in my Facebook account.

Most of the times, they'd answer na they read my blog daw, and hope that we could be Facebook friends.

Flattered naman siyempre ang lola niyo, kaya sabi ko naman "Op kors!" Super touched nga ako eh.

But this guy, this guy had a really different answer when I asked him if we knew each other. Meron kasi kaming mutual friends in our accounts.

So, I sent him a message, asking him where we know each other from. He replied with this:

If you can't read it, this is what it says:

"nope. just saw you on my friends' list, then i invited you. for some reasons, i saw resonance of fun in your pictures, so i wanted to catch some of rays of that fun thru adding you as my friend.. "

WHOAH. May ganun?

Hello Stranger... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Ring! Ring! Ring!

"Mmmhello?"

"Buquir?"

"Mmmm?"

"Buquir?"

"zzzzz..."

"BUQUIR!"

"Hmmano?"

"Natutulog ka ba?"

"Oo, natutulog ako ngayon habang nag-uusap tayo sa cellphone."

"........."

"Joke lang. Bagong gising ako, okay?"

"Sorry, I'll call back na lang."

"Gising na ako, wag ka nang mag-inarte. Wassup?"

"Wala ka sa mood eh."

"If you don't tell me what you want in three seconds I'm going to hang up."

"I broke up with Pasha."

"............."

"Buquir?"

"I'm here."

"Well?"

"Wait, tumigil ang puso ko eh."

"............."

"Seriously? Break na kayo?"

"Yup."

"And now what? Liligawan mo na ako? Sasabihin mo ba sa akin na ako ang tunay mong mahal?"

"............."

"Joke lang huy!"

"I know."

"Kelan ka nakipag-break?"

"Three days ago."

"Wow, sumabay ka pa kay Ondoy. In fairness, isa ka pala sa nasalanta ng bagyong yun."

"............."

"I won't ask why you didn't tell me sooner. Pero what I will ask is: what's next?"

"I dunno. Ganun pa rin. We've decided na friends pa rin kami. We'll still see each other. Pero di na kami exclusive."

"I'm assuming you guys still have sex even though break na kayo?"

"Hahaha, kahapon lang."

"So, basically, you still see each other AND do each other but are now not exclusive to each other?"

"Parang ganun."

"Hindi break ang tawag dyan. Fuck-buddies ang tawag dyan, tsong."

"It is kinda weird."

"Alam mo, nung panahon ko, pag break, break talaga! Walang mga kung anu-anong stupid shit na 'Let's be friends'."

"............."

"Tapos, dapat awkward kayo everytime magkikita kayo. Tapos, dapat isinusumpa mo ang pangalan niya, binubura lahat ng mga text niya, sinusunog ang mga naiwang brief niya sa cabinet mo, ganun dapat!"

"............."

"Tapos, maghahanap ka ng mas guwapo sa ex mo para pag next time magkita kayo, taas-noo mong ilalambitin sa braso mo yung bago mong dyowa! Pero hindi mo alam kung maiiyak ka o matatawa kasi ang bagong dyowa ng ex mo pangit. Tapos tatakbo ka sa ulan, pero pag-dating mo sa bahay, diretso ka sa shower, tapos dahan-dahan kang mag-sa-slide sa tiles habang hinihilod mo ang mga katawan mo, tapos umiiyak ka ng 'Ang dumi-dumi koooh'."

"............."

"(hingal), sorry. Nadala ako sa moment."

"Obviously."

"So, ano na?"

"Ewan. I really don't know what to do next."

"Question?"

"Shoot."

"Mahal mo pa?"

"Sobra."

"As in?"

"Super."

"Haay. Dapat ako na lang pinili mo, alam mo?"

"I'm really stupid, di ba?"

"Obviously."

"Ganun talaga eh."

"I know, I know. Believe me, I know."

"What do you think I should do?"

"Why are you asking me? Ikaw lang makakasagot niyan."

"I want to know what you think."

"Haaay. I think magiging kayo uli after two weeks. Or three."

"You think?"

"Yuh. Ang tanong, gusto mo pa ba?"

"I really don't know."

"Of course you do."

"Mahal ko talaga eh."

"Ganyan talaga, pare."

"Pare?"

"Yes, pare?"

"Don't call me pare."

"Sure, tsong. Whatever you say, brod."

"Pa-kiss nga, pare!"

"Ulol! You wish, tsong!"

Let's Talk About Ex, Baby... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Look:

Kaya ayan, napilitang mag-overtime on a Saturday night kami.

Nagpatugtog kami ng music para di kami mabaliw sa boredom.

Ang unang song?

"Tuwing Umuulan at Kapiling Ka".

We're all stranded sa office... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

The other day, we threw a surprise birthday party for my very-single friend, Shayne.

Takang-taka ako kung bakit single ang girl na ito.

She's pretty. She's charming.

Plus, she's got lots of friends who love her.

Ewan ko. Ganyan yata talaga ang mundo.

Btw, as a special favor to me, one agent from the Ops floor, let's call him Mr. Ordinario, did a couple of magic tricks for the birthday girl.

Kiddie party ever talaga ang theme.

Cute niya noh? So nice pa. I'm sure you've seen him around if you're from the fifth floor.

I wish I had better pics kaso camphone lang eh. Next time. Promise. I-feature ko siya. I think you'd like him

Cute na, talented pa. San ka pa?

Ay, si Shayne nga pala ang topic ko. I always get sidetracked when I talk about cuties.

Anyway, may kilala ba kayo na pwede kong i-reto sa kaniya?

Preferrably, someone na guwapo, may kaya sa buhay, at magaling kumanta.

Walang masamang mangarap, di ba? Birthday naman niya eh.

Gusto Ko Ng Magic Araw-Araw... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Bata pa lang si Rica, pinagsabihan na siya ng kaniyang ina na huwag masyadong magdidikit sa mga kalaro niyang lalake.

"Tandaan mo, walang mabuting idudulot ang mga lalakeng yan sa buhay mo, Ica," pabulong na babala ng kaniyang ina, habang sinusuklay ang basa niyang buhok sa tapat ng electric fan.

"Pero bakit po?" tanong niya habang isinusuot ang kanyang Hello Kity na hairband at Hello Kitty na pajamas.

"Basta!" ang sagot ng kaniyang ina, na paminsan, sa kalagitnaan ng gabi, ay naririnig niyang umiiyak ng mag-isa sa kaniyang kuwarto, malamang nagdadalamhati pa rin sa asawang iniwan siya para sa tiyahin nya na mas mataba sa kaniya at ngayon ay nakatira na pareho sa Estados Unidos.

Nasanay na si Rica na nakadungaw lang sa bintana, yakap-yakap ang Hello Kitty doll niya, habang pinapanood ang mga ka-edad na kapitbahay niya na naglalaro ng patintero at "Cops and Robbers" sa kalsada.

Pinilit niyang iwaksi ang lungkot sa pamamagitan ng panonood ng Maricel Drama Special at That's Entertainment (Wednesday Group ang favorite niya).

Ilang taon ang lumipas bago naintindihan ni Rica ang babala ng kaniyang inay.

Willie ang pangalan ng unang boyfriend niya. Isang linggo siyang niligawan nung nasa parehong section sila ng high school. Binigyan siya ni Willie ng "love bracelet" daw. Isang bracelet na galing sa Baguio. Kilig na kilig siya kahit limampiso lang ang halaga nito at halos malusaw agad ng minsang mabasa ito sa paghuhugas niya ng pinggan.

A week later, pinagpalit na siya ni Willie sa bestfriend niyang si Vicky. Hanggang ngayon, nang-gagalaiti pa rin siya sa alaalang kaibigan niya ang naging mitsa ng unang heartbreak niya. Mas matibay pa pala ang love bracelet na suot niya kesa sa feelings ni Willie. Kinalimutan niya ang nararamdaman para kay Willie.

Ang tanging ganti ni Rica sa kaniyang kaibigan ay ang pag-vandalize sa girls' bathroom ng linyang "Green ang pekpek ni Vicky!"

Sophomore year sa college ng makilala niya si Chris.

"Para akong naging baliw noon kay Chris," alaala ni Rica, habang kumakain kami ng jumbo siopao sa Kowloon, "Lahat ng sabihin niya sa akin, batas ko noon. Patay na patay talaga ako sa kaniya. Kulang na lang kumanta ako ng Alleluia everytime mag-do kami. Ewan kung anung meron ang hayop na yun, pero parang may gayuma yata ang mga patilya niya eh."

Isang taon ding nagtagal ang relasyon nila. Away-bati-sex-away-bati-sex ang naging drama nila.

"Paminsan nga, nag-aaway pa kami habang nagsesex," tawa niya, "Ganun ka-intsense ang relationship namin. Nagmumurahan kami kahit magkapatong kami."

Sabi ni Rica, nabuntis daw siya ni Chris habang nag-"aaway" sila sa kotse.

"Paano mo naman nalaman na sa kotse ka nabuntis?" tanong ko, "Eh sa mga kuwento mo, kung saan-saan kayo nag-do-do."

"Babae ang anak ko, pero mahilig siya sa mga kotse," simpleng sagot ni Rica, habang pinagmamasdan ang kaniyang anak na si Madison, na naglalaro ng mga matchbox cars sa sidewalk.

"May communication pa ba kayo ni Chris?" tanong ko.

Umiling siya, "When Madison celebrated her third birthday, we kinda lost touch. At pareho tayo, Buquir, ayoko rin maghabol ng mga taong ayaw sa akin, kahit na mahal ko pa sila. Nung tumigil siya sa pagpapadala ng pera para sa anak namin, tinigil ko na rin ang pagkwento ko kay Madison tungkol sa daddy niya."

Tahimik lang ako. Minsan lang mag-senti si Rica.

"Pero, I don't have any grudges towards Chris. Alam kong mahirap din sa kalagayan niya na magkaroon ng anak with me," sabi ni Rica.

"Bakit? Dahil sa parents niya?" tanong ko.

Ngumiti siya, at nakita kong kumikinang ang mga piercings niya sa labi, "Nope, dahil sa asawa niya."

Tumaas ang mga kilay ko.

"Nung magkakilala kami ni Chris, may asawa na siya at anak. Childhood sweetheart daw niya," paliwanag ni Rica, "Ano naman ang laban ko sa chilhood sweetheart di ba?"

Tumahimik kami pareho.

After a moment, tinanong ko siya, "Is this why you act the way you are?

Tumingin siya sa akin, "Why? Paano ba ako kumilos?"

I hesitated before answering, "Well... you're kinda flirty."

Tumawa siya ng malakas, "Ang ibig mong sabihin pokpok akong kumilos? Kaya Slightly-Pokpok Rica ang tawag mo sa akin sa lintek mong blog?"

I nodded.

Huminga siya ng malalim, "Nung malaman ng nanay ko na buntis ako, yan din ang tingin niya sa akin: pokpok. Malandi. And at the time, it really hurt."

Tumingin siya uli kay Madison, "Pero tignan mo ang baby ko, anlaki na. Ang ganda. Manang-mana sa mommy. I know, in the future, she'll be a heartbreaker. Kung pagiging "pokpok" ko ang naging dahilan ng pagkakabuo niya, aba diyosko, wala na akong pakialam kung anung sabihin pa ng mga tao tungkol sa akin."

Lumapit sa amin si Madison, "Mom, can I have some water?" Ang water niya, british ang accent, "wa-tuh" ang tunog. Kumakalog pa ang mga bilugang pisngi niya. Ang cute.

Napangiti ako, "Bilib rin ako sa anak mo ha, pwedeng-pwede sa call center."

"Marunong mag-tagalog yan, pero mas sanay sa English," sabi ni Rica, habang pinapainom ng tubig yung bata.

Kamukhang-kamukha ni Madison si Rica. Ngayon, si Madison naman ang naka-Hello Kitty na hairband at clothes.

"Do you think you'll still get married in the future?" I asked her, "Kaya mo pa kayang makipag-relasyon?"

She shrugged, "Ewan ko, parang nakakapagod lang mag-invest ng emotions eh."

Hinawi niya ang buhok niya, tapos nagsalita uli, "May mga panahon na sobrang nalulungkot ako, at namimiss ko ang magkaroon ng ka-partner. You know, for sex and shit."

Tumawa uli ako, "Nalulungkot? Or nalilibugan?"

"Pareho na yun," sagot niya, "Pero as flirty as I may seem, believe me, I'm all talk. Di ako talaga madaling makuha, no matter what the boys say."

She continued, "Masaya lang makipag-flirt with boys. I'm sure you know that. Besides..."

"Yes? Besides what?" tanong ko.

Umakbay siya sa akin, at ang sabi, "Pareho lang tayong pokpok, Buquir."

Paano naging pokpok si Slightly-Pokpok Rica? remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

I know! I know!

Ilang araw na akong hindi nagsusulat!

Would you forgive me if I said I am extremely busy?

Promise, siguro mga two weeks akong super-hagarda sa trabaho.

Pero, this Tuesday, I promise to post the much-awaited (naks!) story of Ina Magentsa: Lord, Save Me From Myself!

Also, I would like to formally ipagyabang my friend, Gracie, and her dance troupe for their awesome performance during the closing event of our company sportsfest!

Ang galing nilang sumayaw! Nakaka-el!

If you want to be as good as they are, you might want to join their Dance Workshop, every Saturday, 8AM – 12NN sa
2nd floor parking area ng building natin. I know! Sushality di ba?

They will also be holding auditions for new members real soon, as PeopleSupport will be holding a lot of events in the coming months.

Look daw for Gracie na sobrang sexy or Gracer na sobrang hottie.

Or message na lang sa comments section.

Gracie would also like to thank the first group of participants for last week's workshop.

Again, sorry for not posting as often as possible.

Busy-ness is next to Godliness...

Igiling mo... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Kanina sa CR, may nakasabay akong isang kakilala kong newbie na cute.

Cute siya pero di ko siya type ha, promise.

Di ko siya type.

Kahit na anong sabihin ng ibang tao sa comments section ng entry na ito, di ko siya type. Period.

Narinig mo ba yun, Q_Amidala?

Anyway, yun nga, nakasabay ko siya sa CR, and while I was washing my hands, he was wiping his face with his hanky.

Now, this newbie is straight. Promise. Straight siya. May mga ka-team kasi ako na nag-do-doubt kung straight ba siya or hindi. Baka daw straight lang sumuntok.

Well, para sa akin, straight siya. Tinanong ko rin siya kung straight siya. Sabi niya oo. And mukha namang di siya na-offend sa tanong ko.

Anyway, mabalik sa CR. Itong si newbie, nagpapahid ng panyo sa mukha niya.

Napansin ko, parang medyo fresh na fresh ang face niya.

Sabay kaming lumabas ng CR.

Di ako nakapagpigil.

Tinanong ko siya, "Nagpopowder ka ba?"

Sabi niya, "Oo, nagpopowder ako."

Sabi ko, "Ok."

Sabi niya, "Bakit?"

Sabi ko, "Bihira kasi ang straight na kilala ko na nagpopowder eh."

Sabi niya, "Di kaya!"

Nalilito ako, dear readers.

Gawain na ba talaga ng mga straight boys ngayon ang mag-powder ng face???

Powder Much? remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

What's life without a litte drama, eh?

------------------------------------------------------------------------

Friend,

I stumbled across something that made me reminisce the past. It was a quote from Pedro Calderon de la Barqa. It says "Love that is not madness is not love".

Ikaw agad yung pumasok sa isip ko. And of course, lahat ng mga nangyari. But I don't want to go back to that. I already did something that I think is right - to put the past where it belongs and where it should probably stay for eternity - the past. I believe that it shouldn't be bothered there. Well, not if you have something good to get from it.

Due to the quote coming to me in impeccable timing, I decided to write to you. For the first time in I don't know how many months now.

I, once again, for the nth time in my life, am on shaky grounds again. Don't worry. It is not that bad. Parents. Enough said.

A special friend made me realize that I need to stand to be able to face my problems. But how can I stand if I have broken pieces scattered in my past? I'll need to pick those pieces of me and get myself whole again. "Sinigang at Iba pang Kadramahan sa Buhay" (yes, I read your blog. It's on my bookmarks.) holds a certain piece of me. A piece of me that should learn how to let go of pride. It's that piece of me that should learn how to forgive and give second, third, fourth.... chances. It's that piece of me that should learn how to trust people again. FYI. I started not pouring myself out to people after everything that happened to us.

Well I guess I just need a few more pieces back.

Friend, Buquirah, Nicole, I'm sorry. I'm sorry I became this stuck up, unfair, and coward fool. I was stupid enough to have dwelt on our issues. It should have been easy for us to be back to "Cheerleading" or being the office "Mean Girls" if I just became man enough to have the balls to talk and say what I feel and let go of any anger after doing it.

I hope everything is well with you.

Get our story published! Put it on theaters! Have a good life!

See you soon!

Yours,

Paris

-------------------------------------------------------------------

Dear Paris,

Would you believe me when I say that I really am ok now with everything that happened between us?

Inaamin ko, back then, I was a total wreck. Years had to pass for me to be over the whole thing, but that's just it, I am over it.

If I had to choose one good thing that came out of the whole brouhaha of what happened four years ago, I would have to say that I got some really good writing material out of it.

I promise you this, Paris, "Sinigang at Iba Pang Kadramahan sa Buhay" will be finished soon, and you will be the first to read it.

Whatever it is you're going through right now, I know you can handle it. You've handled far worse than this, I'm sure.

Our friendship was and always will be the basis for all my other friendships. I know you know that.

I'm sorry as well for everything that happened. We may not be able to bring it back to how it was before, but we can certainly try. I'd really like that.

Life is more or less back to normal with me. But it would be better if you were here.

Always better with you.

Your co-cheerleader,

Nicole.

Siya si Paris at ako si Nicole... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

First off:

See that thing she's holding? Di ba parang tuwang-tuwa ang lukaret sa hawak niya?

It's called the "Kindle", Amazon.com's 6" Wireless Reading Device.

It can hold up to 1,500 books in its memory! Whew!

Plus, kung meron na word na di mo maintindihan sa binabasa mo, meron na siyang online dictionary!

In pesos, it's about P15,000. Kung katulad kitang adik sa libro, keri na ang presyong ito. Donchatink?

===========================================

Another thing I've been craving for lately is another batch of cupcakes from my friend's sister.

Last year, I ordered a dozen cupcakes from her and, without a doubt or any hint of exaggeration, they were the best I've ever tasted.

At ang beki-beki ng mga designs niya! Plus, they're so reasonably priced. And did I mention how delicious they are?

You can check out her goodies and order from her site:

secretbakeshop.multiply.com

Birthday cupcakes

Chocolate fudge cupcakes

Cute li'l piglets on a grassy field

Louis Vuitton Cake

Un-Captiva Cake

Backpack cake

Babies in a Blanket cupcakes

Baby Girl Cake

My kind of cake!

iWant!!! remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Last Saturday, I was invited by a teammate of mine to watch this gay beauty contest sa may RFM Auditorium near Pioneer.

Now, let me tell you something. Sa maniwala kayo't sa hindi, never pa akong nakakapanood ng gay beauty contest. Never pa rin akong nakakapunta sa isang gaybar. So, medyo na-culture shock ako sa mga napanood ko ng gabing yun.

According sa organizer (na by the way, was so mataray and so chaka), the event was dubbed as the "Coronation Night of Mr. And Ms. Idolicious".

Siguro mga 30% ng contestants ay may itsura. The rest... ummmm... we're very well-behaved.

Ito nga pala ang seatmate ko, si Ms. Earth Farenheit. No kidding, yan ang title niya.

At ito ang bestfriend niyang si Ms. Universe Farenheit. Ang Farenheit, or F, ay isang local spa that caters to gay men.

In fernez, sandamakmak ang mga taong dumalo sa naturang event.

I was even surprised to see a bunch of my officemates there. Two of them left after two hours of waiting, kasi naman super delayed na. 8PM daw ang start, 1130pm na nagsimula.

Another thing, merong swimsuit portion ang event, pero di ko nakayanang kumuha ng pics.

Nahiya ako sobra eh. As in.

Di pala ako pwede sa gay bar. Masyado akong demure.

Demure ha, hindi pa-demure.

Here are the rest of the pics of that night:

This is Mr. Idolicious Contestant No. 9, in a Mulawin-meets-Spiderman outfit. Siya lang ang cute para sa akin ng gabing yun. At siya rin ang nanalong Mr. Idolicious. Di ko alam kung sino yung Ms. Idolicious, sobrang tagal ng show umuwi na ako after 4am.

Ito si Onica and I, with the other contestants backstage. Sobrang hiyang-hiya ako nung kinunan tong pic na to, kaso makulit yung photographer namin eh.

By the way, sa mga nagbabasa ng entry na ito na taga-rito rin sa account ko sa 5th floor, I'd like you take a close look at the "girl" in the next picture:

Familiar ba?

How about this one?

Yes, 5th-floor folks, that is none other than the Don Delago, ang ating dating ka-opisina.

Although there is no love lost between the both of us, I have to grudgingly admit na si Don siguro ang pinaka-confident sa mga contestants that night. As in he was oozing confidence out of every pore!

The crowd loved his every movement kasi napaka-colegiala niyang kumilos.

Ito ang kaniyang formal gown. Maganda di ba? Pero hindi ito ang favorite kung sinuot niya.

Ito ang favorite ko:

Bungga di ba?

Idolicious... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

This blog has received a total of 2,855 comments.

Na-inspire ako na gayahin ang goodtimesmanila.com, and pick out the comments in my blog, that I've found both funny and... well, amusing, to say the least.

P.S. This is also a nice way of reminiscing about the old entries I wrote back then...

.
.
.
.

"maitim ang waistline..."

- by Q_Amidala in response to my entry "Ehem".
.
.
.
"AS IN LINIS MO MO MUNA ANG SARILI MONG DUMI BAGO KA PUMANSIN NG DUMI NG IBANG TAO!!! NYETA KANG BABAE!!! to callboi, lelang and all the other "matitinong readers" please pardon my french for this super kupal agent is really sooooooo damn kupal to the MAX!!!!!!!!"

- by gmgigi2 in response to my entry "Naughty Little Girl".
.
.
.
"“Putang ina ka!” – Aiko Melendez, Maalaala Mo Kaya The Movie “Ay, putangina ka!” – Claudine Baretto, Natapilok sa ASAP"

- by NYBraces in response to my entry "And the nominees for favorite local movie quotes are..."
.
.
.
"SASAMPALIN KO! MAG KANO SYA?!"

- by Mrs. B in response to my entry "The Truth And Nothing But..."
.
.
.
"Stop dragging dogmas in this topic after all, we are not bible experts."

- by missindia in response to my entry "Conflict of Interests".
.
.
.
"SIGE PARE, GO AHEAD, PARA MAKITA MO KATAPAT MO AT MATAGAL NG NAG-AANTAY SAYO! HANTING PALA HA???...GUDLAK!!! - DIKO"

- by maybelle in response to my entry "Where are you, Ian???"
.
.
.
"OMG!!!!! SINO NAGGPATAY NG AIRCON!?!?!?!?!? BAKIT ANG INIT?!?!?!?! nahimatay kame ng mga co-agents ko.... SHETNESS!!!!! WE LOOOOOOOOOOOOVE BILLLLLLLLLLYYYYYYY!!!!!!!"

- by observer in response to my entry "TTM '09"
.
.
.
""oooooohhhhh biiillllyyyyy.. aaaannggg saaaarrraaaappp moooooo..."

by baogers in response to my entry "TTM '09"
.
.
.
"masama bang i-kiss ang friend? haha!"

- by Palaboi in response to my entry "The Taste of Her Cherry Chapstick".
.
.
.
"hi!! ask ko lang kung may avail pa. i want to know how much. cant afford 1mon dep/ i advnace will do. am with P.S btw// plz keep me posted- 0915 *******"

by gio in response to my entry "Single White Male".
.
.
.
"i big hand to the dialogue, but i have to say it would be best of this remained as a fiction.it saddened me though that a number of people here who commented here would commend such actions. being a a chickboy or boychick, whatever that means, for me is a sign of insecurity. trying to prove ourselves that we are "saleable". nothing would differ from a person who would snatch a man/woman from his/her partner. it could be that the "snatcher" is somehow afraid of not finding the right guy/gal. and seeing a couple in a good relationship makes this person envy. Envy in a sense that he/she should get one of the couple, or would just wanna prove himself/herself that he/she is better than the one who's into that relationship(the object of enviousness). let it be noted though that i am not judging the subjects of the story, i am just trying to point out our attitude towards these kinds of action. commending these kinds of actions could be a sign that we ourselves would like to be in that position. The Snatcher. And what we want to avoid is to be the victim."

- by RY in response to my entry "Sampal".
.
.
.
"at oo nga pala thetruth, sa ginawa mong ito, lalong naging sosyal si buquir sa paningin namin. dahil pinakita mo na para kang isang kiddie pool na binebenta sa SM department store. Mababaw na, cheap pa."

- by loraandblu in response to my entry "The Truth And Nothing But..."

And my all-time favorite...

"you and the man on the picture looks very much alike. pero tingin ko di nagpapangap na sosyal yung nasa picture unlike you. you know what? nakakaawa ka, kase people talk on your back... pinaplastik ka lang nila... kawawa ka namang baboy ko. may papatol sayo dahil sa pera mo, pero may pera nga ba? you keep on kissing ass just to stay on your dream society na di ka bagay. kahit kailan di ako napunta sa blog na ito kaya di wala ako galit sayo, nagagalit ako sa mga tao na pinerwisyo mo ang buhay dahil sa mag tsismis mo na dapat tinago mo na lang sa mataba at maasim mong katawan. ginawa mo ito to gain popularity... pero naisip mo ba na kailangan mo apakan ang privacy ng ibang tao para makuha mo ang popularity na gusto mo? bakit pag may kagalit ka kailangan mo i-blog? di mo ba kaya na harapin sya at duraan harap harapan? mas pinili mo pa na duraan siya ng maraming tao. Sana bawian ang pamilya mo sa mga ginagawa mo. Di mo alam ang epekto ng blog mo sa mga kaibigan kong nasaktan, nawalan ng gana magtrabaho dahil sa mga bagay na tinago mo na lang. walang langit o kahit impyerno ang tatangap sayo ryan. wala. "

by thetruth in response to my entry "The Truth And Nothing But..."

Whew!!! Acidic!

Shoutouts... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Kasama ko si Schoolboi and Pasha the other night sa Starbucks around the corner of our building, when in walks this famous hunk-of-a-team-manager and his equally-hunky-friend na taga-Peoplesupport din.

Tinanguhan ko si Team Manager ng pagbati. Tumango rin naman siya at ngumiti.

Tumingin siya kay Pasha, at tumango din ng nakangiti. Tumango din naman si Pasha. At tumango rin ang friend ni Team Manager. Apparently, uso ang tanguhan ng gabing yun.

Nagtanguhan na ang lahat maliban kay Schoolboi.

"Kilala mo siya?" tanong ko na super-shocked.

Tumango uli si Pasha, at ngumiti ng nakakaloko.

OMG.

"You mean... ?" tanong ko na di ko na nakumpleto.

Pasha wiggled his eyebrows in response, "Both of them. Him and his friend."

Tumingin ako kay Schoolboi, checking out his response.

"I knew about it," sagot niya, na mukha namang ok lang sa kaniya.

"Did you... join them?" I asked.

Umiling si Schoolboi, "Nope."

I breathed a sigh of relief.

"I just watched," dagdag na sagot niya, nakangiti rin ng nakakaloko.

Ayus. Hindi pala si Ina Magenta ang dapat na tinawag kong "Slightly-Pokpok".

The Problem With Pasha... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Newsflash!!!

May nag-away sa pantry natin kagabi. Dalawang babaeng agent na iisa ang target na lalake sa Operations Floor.

Well, maybe "nag-away" is too strong a word. Nagkasagutan na lang.

Tawagin nating si Agent Ipis yung isa, dahil maliit siya at may pagka-intrimitida. Isa siya sa mga taong kung mag-makeup ay parang bawal nang mag-makeup bukas. Kumbaga inubos niya na ang laman ng kikay kit niya sa fez niya. Or nadapa siya at napasubsob sa make-up counter. I'm sure kilala niyo siya, 5th-floor folks.

Yung isa naman, si Agent Hermosa, dahil maganda siya at nasa kaniya na yata ang pinaka-winner na ID photo na nakita ko. Newbie pa yata ito sa floor eh, pero nagulat ako ng mapansin kong nasa Facebook ko na pala siya. I don't remember her adding me, nor me accepting her.

Anyway, nagkaharap daw sila sa pantry kagabi. And the overheard conversation by my sources went a little something like this:

Agent Ipis : Well at least ako sa bahay pa rin niya umuuwi. At lagi kaming magkasama sa labas ng office.

Agent Hermosa: ... (tahimik lang, nakangiti, well-poised).

Agent Ipis : So most likely, kami ang totoo, kung anuman yung sa inyo, wala lang yan.

Agent Hermosa: ... (tahimik pa rin, nakangiti, well-poised).

Agent Ipis : Kaya kung pwede lang, stop sending him emails and text messages.

Agent Hermosa: ... (tahimik pa rin, nakangiti, well-poised, pero lumalabas na ang mga ugat sa noo).

Agent Ipis : It's sad how some girls cling to someone who's obviously attached.

Agent Hermosa: (Di na nakapagpigil) Bakit? Maganda ka ba?

Bravo! Bravo! Clap! Clap!

Ganyan dapat ang mga hirit! Maganda ang timing at parang sampal lang ang dating!

Sampal... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

1130PM, Tuesday:

Nakasakay kami ni Ina Magenta sa kotse ni Schoolboi, papunta sa Sunken Garden sa UP.

Ang last class namin, according kay Prof, ay doon magaganap.

"Bakit sa Sunken Garden?" tanong ko kay Schoolboi, na parang baliw kung mag-drive. Ambilis. Pero suwabe, hehehe.

Nag-kibit-balikat lang siya.

Si Ina Magenta ang sumagot, "May seremonyas siguro tayong gagawin. Alam mo naman si Prof, pagdating sa ganito, ma-drama."

Napatingin ako sa kaniya, kahit madilim sa loob ng kotse ni Schoolboi, kitang-kita mo ang suot ni Ina Magenta, isang loud na loud na neon green tanktop at neon orange na pedal pushers.

Napansin niya ang pagtitig ko sa damit niya.

"May issue ka sa suot ko?" tanong niya, nakataas ang isang kilay.

"Wala po," sagot ko, "Good idea nga yang suot mo eh, baka sakaling mawala ka sa dilim, madali ka naming mahahanap. Mukha kang higanteng Frutos."

Natawa si Schoolboi, pero mukhang malungkot siya. Hmmm... siguro nag-away na naman sila ni Pasha.

Lately, mukhang laging wala siya sa mood.

Hating-gabi na ng makarating kami sa Sunken Garden.

Nakita agad namin kung saan naka-puwesto sina Prof.

Sa malapit sa gitna ng field, may isang grupo ng mga tao na napapaligiran ng marami-raming kandilang naka-garapon.

The effect was both beautiful and creepy.

"Sheeet, parang kulto ang pinasok natin," sabi ni Ina Magenta.

Pag-lapit namin, sinalubong kami ng isang kaklase namin, si Mark.

"Kayo na lang ang kulang, antagal niyo naman!" bati niya, "Na-late ka na naman siguro ano, Rica?"

Tumingin sa kaniya ng masama si Ina Magenta, hindi nagsasalita.

Sa liwanag ng mga kandila, nagmukha siyang baliw na mamamatay-tao.

Tumatakbong umatras si Mark pabalik sa klase.

"Supot," bulong ni Ina Magenta.

Lumapit kami kay Prof, na kasalukuyang nag-aabot ng kape sa styro sa mga students niya.

"Sa wakas," simula niya, "andito na kayo, na-late ka na naman ano, Rica?"

Ngumiti ng matamis na ngiti ang lola niyo, "Sorry talaga, Prof, may inasikaso akong problema eh."

Tumango lang si Prof, at inabutan ako ng isang malaking banig at mga unan.

Lumapit ako kay Ina Magenta, binulungan ko siya, "Bahag pala ang buntot mo kay Prof eh."

Natawa siya, "Kelangan sa buhay, pumili ka ng kakataluhin mo."

Sa may kalayuan, nakita kong nagsindi ng yosi si Schoolboi. Lumapit ako sa kaniya.

"I thought you quit smoking?" tanong ko.

Tumingin siya sa akin, tapos binigay sa akin ang yosi niya, "This is yours."

Kinuha ko naman, pero nagsindi rin siya ng panibago para sa sarili niya.

Tahimik pa rin siya, nakatingin sa malayo.

Umubo ako, tapos nagtanong, "Let me guess... Pasha?"

He smiled weakly, sabay tango.

"Wanna talk about it?" I asked.

Inakbayan niya ako, tapos nilakad palapit sa class. "Maybe later," sagot niya, "Magsisimula na si Prof eh."

I don't have the words to describe that night.

Imagine it, a midnight class, wherein Prof picked seven stories from seven students in the class to read out in the dark. There were about twenty-five of us in the class.

Napili niya ang "Bakit Niya Ako Iniwan?" na entry ko.

"Ang gusto ko sa pagsulat mo, Buquir," sabi ni Prof, "hindi ka takot mapahiya sa mga mambabasa mo. You really let everything out in this piece."

Blush naman ako.

Pag napili niya ang sinulat mo, you're supposed to read it in front of the class.

Napili rin ang mga sinulat ni Ina Magenta at ni Schoolboi.

Nung si Ina Magenta na ang nagbasa ng piece niya na ang title ay "Saging Lang Ang Katapat Mo", nabulabog ang gabi sa lakas ng mga tawa ng mga kaklasmeyt namin. May kasama pa kasing interpretative dance ang lola mo eh.

When it was Schoolboi's turn, pinagmasdan ko ng husto ang mukha niya na bahagyang naliliwanagan ng mga kandila.

Mukha talaga siyang malungkot. Guwapo, oo, pero malungkot.

"Baka matunaw si Schoolboi sa kaka-titig mo," sabi ni Ina Magenta sabay siko sa akin.

Ngumiti lang ako.

Inabot kami ng bukang-liwayway sa Sunken Garden. By that time, nag-kaniya-kaniyang usapan na kami.

Kaming tatlo ni Schoolboi at ni Ina Magenta ang magkakatabi sa banig, nakatingala sa nagliliwanag na langit. Malamig ang hangin at tahimik ang paligid, maliban sa bulungan sa mga ibang banig. Sa kabilang banig, may nagpapatugtog ng ipod niya na may speakers, at ang kanta ay "Linger" ng Cranberries.

Di namin mapigilang maging senti ang usapan.

Kinukuwento sa amin ni Schoolboi kung gaano kahirap magkaroon ng boyfriend na mukhang supermodel.

"Hindi ba mas mahirap kung mukhang basurero ang boyfriend mo?" tanong ng taklesang si Ina Magenta.

Natawa kami pareho ni Schoolboi.

Dagdag pa ni Ina Magenta, "Nakakatawa ano? Kahit pareho kayo ni Pasha na good-looking, hindi ka pa rin masaya sa relasyon niyo? Meron ding selos, merong bitterness, may insecurities. Ang mga problema niyo pala katulad rin sa problema ng mga ordinary-looking people."

Huminga ng malalim si Schoolboi, "Like they say, God is fair."

Pinatong ni Ina Magenta ang ulo niya sa kamay niya, at tumingin sa akin, "Ikaw, Buquir, kamusta naman ang taong pinakamamahal mo?"

Huminga rin ako ng malalim, "Ayun, kumikirot pa rin ang tiyan ko everytime nakikita ko siya."

Umunan si Schoolboi sa braso ko, "Does he know already? Do you think he has any idea of how you feel?"

Umiling ako, "Nope... at least I don't think so."

Nainggit si Ina Magenta, pinatong niya ang ulo niya sa tiyan ko, "Alam mo, dapat sabihin mo sa kaniya. I'm sure litong-lito na yun ngayon sa ikinikilos mo."

Nakiliti ako sa pagkakadag-an niya sa tiyan ko, "I will never tell him, believe me. I've learned my lesson well, it's better if I just keep my mouth closed."

Tahimik silang pareho.

"What? You think I'm making a mistake by keeping silent?" I asked them.

Umalis si Ina Magenta sa tiyan ko, umupo, at tumingin sa akin, "I think, eventually, sasabihin mo din sa kaniya, one way or another. Kilala kita eh, di mo rin mapipigilan yan. Balang araw, Buquir, lalabas at lalabas din yan."

Tumatango sa pag-sang-ayon si Schoolboi.

Bumalikwas ako palayo sa kanilang dalawa, "You're wrong. I will never tell him, believe me."

Pero sa loob-loob ko, may takot at kabang kumikislot sa puso ko.

Balang araw, Buquir, lalabas at lalabas din yan, sabi ni Ina Magenta.

"What are you so afraid of, Buquir?" tanong ni Schoolboi.

"The most common reason, I guess," sagot ko, "Rejection. I'm afraid things will change once I tell him how I feel."

"Rejection isn't something you should fear, really," sabi niya.

"Easy for you to say," sagot ko naman, "You look like a commercial model for Calvin Klein, ako naman mukhang commercial model ng Pigrolac."

Natawa si Ina Magenta, "At least commercial model pa rin!"

"What's Pigrolac?" tanong ng inosenteng si Schoolboi.

"Favorite snack ni Buquir," sagot ni Ina Magenta.

Binato ko siya ng unan sa mukha.

Biglang nag-ring ang cell phone ni Schoolboi.

"It's Pasha," sabi niya, sinagot ang phone habang naglakad palayo sa amin.

Nakatingin kami ni Ina Magenta sa paglayo niya.

"Si Schoolboi ba ang pinoproblema mo?" tanong sa akin ni Ina Magenta, "In love ka ba sa kaniya?"

"Of course not," sagot ko. Honest. Hindi siya.

"So si Pasha?" tanong niya.

Umiling ako. Hindi rin siya.

"Eh sino?" kulit niya, "Ilang araw ka nang hindi matahimik diyan sa lintek na lalakeng yan ah. Ano ba yan? Ginto ba etits niyan?"

"Bastos," sagot ko, "Hindi kami ganun ano?"

"Eh so sino nga?" tanong niya uli.

Ngumiti ako at sinabi ang pangalan ng taong bumabagabag sa akin lately.

Nanlaki ang mata niya, "Siya? Yung guy na pinakita mo sa akin yung pictures?"

Tumango ako.

Kumunot ang noo niya, "Malaking problema nga yan."

Bumagsak ako uli sa banig, tumingin sa langit, huminga ng malalim, isang malungkot na ngiti sa aking mga labi, "Haaaay, sinabi mo pa."

Ang Last Class Sa Sunken Garden... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

I Can Hardly Wait... remains copyright of the author callboi, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs