Jun 2008

1) Sumakay ako sa bus papunta sa office. Pagpasok ko, nakatingin sa akin ang karamihan ng mga pasahero. Feeling ko naman ang ganda-ganda ko kasi bagong gupit ako at bagong ahit. Tapos, suot ko pa yung bagong t-shirt ko. Naka-Johnson's Baby Cologne pa ako. Feeling ko instant cuteness ang dating ko.

Nakangiti akong naupo sa tabi ng dalawang teenager na babae. Medyo masikip pero keri na kasi wala ng ibang maupuan.

Tumingin sa akin ang babaeng nasa tabi ko. Pagkatapos bumulong sa kaibigan niya:

"Ang taba ng katabi ko..." bulong ng loka. Sana pag bumulong tayo hindi naririnig ng iba, di ba?

Out of the corner of my eye, nakita kong tumingin sa akin ang kaibigan niya. Bumulong din:

"Oo nga, ang taba," sabi naman niya.

Sheeeets. Ansarap mang-away.

2) Sumakay ako ng elevator pababa, kakatapos lang ng shift ko. May isa pa akong agent na kasama sa elevator.

Maliit siyang babae. Kamukha ni Aiza Seguerra na naka-make up.

Tumitingin siya sa akin. Pagdating sa third floor, di na siya nakatiis.

"Ikaw yung nagba-blog sa 5th floor di ba? Yung taga-email team?" tanong niya.

Flattered naman ako. Nakikilala na ako ng mga strangers.

Nagfeeling pa ako na mahaba ang buhok kasi may-I-hawi ako ng imaginary hair, "Oo, ako nga yun," sabi ko ng nakangiti ng matamis. Parang si Sharon lang.

Ngumiti siya, sabay sabi ng "Ang taba mo pala talaga no?"

Napawi ang ngiti ko.

3) Nakasalubong ko ang isang kaibigan nung pumunta ako sa smoking area.

"Huy, kanina pa kitang umaga hinahanap!" ang bati niya sa akin.

"Ha? Bakit?" tanong ko.

"May nasusunog kasi na building dun eh," sagot niya, "Ipapa-blog ko sana sa iyo."

Di ako nakasagot. Para na pala akong tabloid.

My manager (team manager, not showbiz manager, silly) informed me na may opening na naman ang email team namin for another email agent.

What are the qualifications needed to become an email agent?

Let me enumerate:

1) Kelangan mabait:

Although arguably, marami-rami din sa mga kateam-mates ko ang may ugali. Sino bang wala, di ba?

Ang hahanapin namin na kabaitan mula sa mga aplikante ay yung bait na tipo bang pwedeng utus-utusan.

Sample:

Callboi: Nagugutom ako. Bumaba ka sa Mercury Drug at ibili mo ako ng kakanin.

Newbie: Opo, amo. Ano po ang gusto niyo?

Callboi: Hmmm... bumili ka ng Clover at ng fiber-enriched na pineapple juice.

Newbie: O sige po, akina po ang pera.

Callboi: Anong pera-pera?! Ikaw ang magbayad, tonta!

Newbie: Ay opo, patawad po.

Callboi: At wag mong kalimutan na dapat may i-abot ka pa sa aking sukli pagbalik mo!

Ganung kabaitan ang hinahanap namin, ang pagiging masunurin.

Which, of course, brings me to the second requirement...

2) Dapat makapasa siya sa Hazing ng Email Team:

Hindi naman brutal ang hazing namin sa mga newbies eh.

Naalala ko nuon, pinagbihis namin ng school uniform yung mga newbies sa team tapos pinaikot ikot namin sa buong floor.

Ang plano namin this year, dapat mag-gawa ng production number ang mga newbies. Parang That's Entertainment lang tuwing Sabado.

Wala silang budget para sa costumes and set designs. Ang pwede lang nilang gamitin ay ang mga libreng stirrer ng kape sa pantry at tissue.

Diyan namin masusubukan ang pagiging resourceful nila. Hindi ko alam kung anong kinalaman ng production number sa pag-email pero am sure masaya siyang panuorin.

3) Kelangan may itsura:

It would be a bonus kung ganito ang itsura ng mga boys na mag-a-apply sa team namin:

Suggestion lang naman ang pic sa ibabaw. Ok lang sa team namin na topless sila lagi. Bonus din kung touchy-feely sila sa mga ka-team nila. Pwede rin naman yung mga ganito para simple lang:

Walang masamang mangarap, dear readers...

Kung babae kayo, gusto ko sana, sana ha!, ganito:

Para naman di ko kayo kaagaw sa mga boys...

O yan ha, alam niyo na ang mga requirements, kaya sige na please, mag-send na kayo ng email sa sup niyo at mag-apply na kayo sa Email Team!

A friend of mine emailed me this article from the Philippine Star. Truly shocking...

10 call center workers found HIV-positive

Tuesday, May 20, 2008

Ten people “with a history of working in call centers” tested positive for human immunodeficiency virus (HIV) since January this year, an official from the Philippine National Aids Council (PNAC) said yesterday.

But in a telephone interview, PNAC advocacy and education officer Dr. Susan Gregorio noted that call center agents should not be generalized as having risky sexual behaviour because of the findings.

“It just so happened that they were tested for HIV because they were applying for work abroad. There are countries that require HIV testing. They should not be discriminated. Maybe if we test the rest of the population, people from other sectors will also test positive for HIV,” she said.

Since 1984, the Department of Health’s National Epidemiology Center ((DOH-NEC) had recorded a total of 3,153 HIV and full-blown acquired immunodeficiency syndrome (AIDS) cases.

A significant number of them involved overseas Filipino workers, particularly seafarers, who also have to undergo HIV testing as a requirement for overseas employment.

The DOH learned about the 10 new HIV cases after the clinics where they were tested reported to NEC’s HIV/AIDS Registry.

Gregorio noted that it was not known how the 10 people contracted HIV.

A source claimed that the “erratic schedule” and the good salary given to call center agents give them the opportunity to engage in “unhealthy sexual practices.”

“Most of them are young and they are in the aggressive stage of their life. Maybe some of them are under stress and they consider sex as a relaxing activity. The findings indicate that the pattern (of HIV infection) is changing. It’s now in the general population,” the source added.

The country’s anti-HIV/AIDS campaign used to be directed at commercial sex workers, men who are having sex with men and intravenous drug users. But a few years ago, the focus shifted to the “general population” amid reports that many OFWs were contracting the AIDS virus.

The government had intensified its awareness campaign about HIV/AIDS to control its spread in the general population.

According to Dr. Yolanda Oliveros, director of the DOH’s National Center for Disease Prevention and Control, the NEC is now conducting a survey on the lifestyle of call center agents because of concerns over their health.

Oliveros said the initial results of the survey showed that call center agents are prone to develop hypertension and diabetes primarily because of smoking, a sedentary lifestyle and an unhealthy diet.

Oliveros admitted the survey also revealed that some call center agents have “sexually transmitted infections (STI)” prompting the NEC is looking into their sexual practices.

HIV/AIDS is a type of STI although it can also be acquired through transfusion of contaminated blood, injecting drug use or passed on from an infected mother to the child in the womb.

-------------------------------------------------

You can find the original article here: http://www.philstar.com/archives.php?&aid=2008051982&type=2&

Pinilit ako ni She-ra na samahan siya the other day sa pantry para kumain.

May ulterior motive pala ang hitad.

Gusto niyang pagmasdan si Paeng, ang pamangkin ng may-ari ng food provider sa pantry ng opisina namin. Si Paeng (real name: Rafael) ang kasalukuyang nagbabantay ng paninda.

We sat about two tables away from Paeng.

Cute si Paeng. Mukhang mabait. Mukhang sariwa. Parang lumpiang ubod na walang mani.

"Ang lakas ng dating niya noh," bulong sa akin ni She-ra, habang sinusubo ang embotido na binili niya.

I nodded, "In fairness, cute talaga ang bagets na yan."

Mukhang nahahalata na ni Paeng ang pagtitig namin sa kaniya kasi medyo nagbublush na ang lolo mo.

"Kung liligawan ka ni Paeng, sasagutin mo ba?" tanong ko sa kaniya.

"Kahit di niya ako ligawan, sasagutin ko siya," sagot ng bakla, "sagot ko na rin ang tuition fee niya, health plan, at insurance."

"Isama mo na diyan ang load sa cell phone," sabat ko, "Pero ang tanong, kung hindi siya pamangkin ng may-ari ng food provider, at isang simpleng tindero lang, sasagutin mo pa rin ba siya?"

Nag-isip ng malalim si She-ra, "Tough question... well... I guess depende sa kung gaano kasugid siyang manliligaw sa akin."

Natawa ako, "Bakla, ang ganda mo!"

"Eh kasi naman, ang hirap ng tanong mo eh," She-ra laughed, "Oh ikaw, kunyari may nanligaw sa yo na guy, mabait, guwapo, masipag, matindi manligaw, pero fishball vendor siya, sasagutin mo ba?"

Natameme naman ako.

"See? Hindi ka rin agad makasagot!" said She-ra.

"Sandali, guwapong fishball vendor? May nakita ka na bang ganun?" tanong ko.

"Malay mo naman, meron naman siguro, di pa lang nadidiscover ni Big Brother," She-ra said.

"To be honest, I really don't know how to answer your question," I said, "Siguro depende sa kung gaano siya..."

"Ka-guwapo?" tanong ni She-ra.

"Hindi! Kung gaano siya kasugid manligaw," I answered, "Hindi ako demanding sa itsura, basta ba malinis, at wala akong karapatang magdemand ng guwapong manliligaw."

She-ra was flashing winks at Paeng while I was talking.

I continued, "I don't want to sound like an elitista pero to be honest, parang mahirap yata kung fishball vendor ang dyowa noh? Biro mo, medyo OP siya sa barkada mo. Tapos, dehins kayo pwede magdate sa Greenbelt kasi di siya pwede makihati sa bayad. Ayoko naman na ako lang ang magbabayad so ang bagsak ng date niyo sa Luneta or sa Makati Cinema Square. Bibili na lang kayo ng pirated dvd's na papanoorin niyo sa barong-barong niya."

I was quiet for a few seconds and then said, "Pero kung mabait naman siya, why not?"

She-ra scoffed, "Asuuus, sinasabi mo lang iyan, pero alam kong never ka makikipagdyowa sa fishball vendor."

"Malay mo naman pogi talaga yung manong fishball," sagot ko.

The next day, wala na si Paeng.

Bumalik na uli si Manong Food Provider who is shown in the pic below:

"Manong Food Provider, nasaan na si Paeng?" tanong ng malanding si She-ra.

"Ay, umuwi na. Di na siya uli pupunta rito," sagot ni Manong Food Provider.

Nalungkot si She-ra, "Sheeet, di ko man lang nalaman kung may future ba kami ni Paeng."

"Maghanap ka na lang diyan sa may kanto ng guwapong mabait na fishball vendor..." ang payo ko kay She-ra.