To Eat or Not To Eat...

Pinilit ako ni She-ra na samahan siya the other day sa pantry para kumain.

May ulterior motive pala ang hitad.

Gusto niyang pagmasdan si Paeng, ang pamangkin ng may-ari ng food provider sa pantry ng opisina namin. Si Paeng (real name: Rafael) ang kasalukuyang nagbabantay ng paninda.

We sat about two tables away from Paeng.

Cute si Paeng. Mukhang mabait. Mukhang sariwa. Parang lumpiang ubod na walang mani.

"Ang lakas ng dating niya noh," bulong sa akin ni She-ra, habang sinusubo ang embotido na binili niya.

I nodded, "In fairness, cute talaga ang bagets na yan."

Mukhang nahahalata na ni Paeng ang pagtitig namin sa kaniya kasi medyo nagbublush na ang lolo mo.

"Kung liligawan ka ni Paeng, sasagutin mo ba?" tanong ko sa kaniya.

"Kahit di niya ako ligawan, sasagutin ko siya," sagot ng bakla, "sagot ko na rin ang tuition fee niya, health plan, at insurance."

"Isama mo na diyan ang load sa cell phone," sabat ko, "Pero ang tanong, kung hindi siya pamangkin ng may-ari ng food provider, at isang simpleng tindero lang, sasagutin mo pa rin ba siya?"

Nag-isip ng malalim si She-ra, "Tough question... well... I guess depende sa kung gaano kasugid siyang manliligaw sa akin."

Natawa ako, "Bakla, ang ganda mo!"

"Eh kasi naman, ang hirap ng tanong mo eh," She-ra laughed, "Oh ikaw, kunyari may nanligaw sa yo na guy, mabait, guwapo, masipag, matindi manligaw, pero fishball vendor siya, sasagutin mo ba?"

Natameme naman ako.

"See? Hindi ka rin agad makasagot!" said She-ra.

"Sandali, guwapong fishball vendor? May nakita ka na bang ganun?" tanong ko.

"Malay mo naman, meron naman siguro, di pa lang nadidiscover ni Big Brother," She-ra said.

"To be honest, I really don't know how to answer your question," I said, "Siguro depende sa kung gaano siya..."

"Ka-guwapo?" tanong ni She-ra.

"Hindi! Kung gaano siya kasugid manligaw," I answered, "Hindi ako demanding sa itsura, basta ba malinis, at wala akong karapatang magdemand ng guwapong manliligaw."

She-ra was flashing winks at Paeng while I was talking.

I continued, "I don't want to sound like an elitista pero to be honest, parang mahirap yata kung fishball vendor ang dyowa noh? Biro mo, medyo OP siya sa barkada mo. Tapos, dehins kayo pwede magdate sa Greenbelt kasi di siya pwede makihati sa bayad. Ayoko naman na ako lang ang magbabayad so ang bagsak ng date niyo sa Luneta or sa Makati Cinema Square. Bibili na lang kayo ng pirated dvd's na papanoorin niyo sa barong-barong niya."

I was quiet for a few seconds and then said, "Pero kung mabait naman siya, why not?"

She-ra scoffed, "Asuuus, sinasabi mo lang iyan, pero alam kong never ka makikipagdyowa sa fishball vendor."

"Malay mo naman pogi talaga yung manong fishball," sagot ko.

The next day, wala na si Paeng.

Bumalik na uli si Manong Food Provider who is shown in the pic below:

"Manong Food Provider, nasaan na si Paeng?" tanong ng malanding si She-ra.

"Ay, umuwi na. Di na siya uli pupunta rito," sagot ni Manong Food Provider.

Nalungkot si She-ra, "Sheeet, di ko man lang nalaman kung may future ba kami ni Paeng."

"Maghanap ka na lang diyan sa may kanto ng guwapong mabait na fishball vendor..." ang payo ko kay She-ra.